Divanını Yakan Şair – Geceler Yalnız

Divanını Yakan Şair – Geceler Yalnız

Bir yetimin gülüşü öper yalnız geceleri

Bir kavuşmadır ki şairin kifayetsiz kalır heceleri

Gecenin örtüsüne dolanmış bir evsizin hayalleri

Oğlu askerde ananın arşa uzanmış mübarek elleri

 

Geceler yalnızdır buralarda aydınlıklar melun

Şiirler tek kalıpla yazılır; Fâilâtün, fâilâtün, fâilün

 

Cephe aldık Yezid’in kılıcına, olduk kesrette vahdet

Tüm putları devirdik birlik olduk nihayet

Duyulsun, zalimin kâbusunda şimdi haykırışımız

Kırılsın, ekmeğimize uzanan eller, bâkidir andımız

 

Yapraklar düşer, yıldızlar kayar, ya can kayarsa dostum

Solarsa taze fidanlık hayaller inan, inan sen de yoksun

 

Yeter artık bitsin bu zulüm, beraber kuralım geleceğimizi

Tüm duvarlara inat dağlara, ovalara duyuralım sesimizi

Bencilliklere gem vuralım özgür bırakalım benliğimizi

Kitaptan bir bölüm okumak için tıklayın.